บทที่ 15 ฟ้าเหลืองNC20+

ระหว่างทางเดินไปที่เตียงเพียงไม่กี่ก้าวเท้าแต่กลับเหมือนว่าเตียงนั้นช่างห่างไกล ร่างใหญ่หยุดฝีเท้ายกบั้นท้ายขึ้น 

“อื้อส์” 

เธอผวาเฮือกอย่างใจหายกลัวว่าตัวตนของชีกห์จะหลุดออก แต่นั่นเป็นแค่การเคลื่อนถอยเพื่ออัดกระทุ้งเข้าใส่จนสุดหนอก

พรวดด

“อู๊วววส์ ชีกห์คะ นูรีนจุก ซี้ดดด”

พั่บ พั่บ

“อ๊ะ อื๊มมม อื้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ